Plastyka napletka czy obrzezanie – jakie są podstawowe różnice?

Stulejka (phimosis) to stan, w którym zwężenie ujścia napletka uniemożliwia lub utrudnia jego swobodne zsuwanie z żołędzi. U dorosłych mężczyzn jest to sytuacja wymagająca diagnostyki, gdyż może prowadzić do stanów zapalnych, bólu lub problemów w życiu seksualnym. Leczenie często opiera się na interwencji chirurgicznej, która przybiera najczęściej dwie formy: plastyki napletka lub obrzezania.

Czym jest plastyka napletka (postoplastyka)?

Plastyka napletka to zabieg oszczędzający. Jego celem nie jest usunięcie napletka, lecz jedynie jego poszerzenie, aby umożliwić swobodne odsłanianie żołędzi. Procedura polega na wykonaniu przez chirurga precyzyjnych, zwykle podłużnych nacięć w miejscu zwężenia, które następnie są zszywane poprzecznie. Powoduje to trwałe poszerzenie ujścia napletka. Jest to metoda często rozważana u pacjentów z mniej nasilonymi zmianami lub bliznami. Główną zaletą tej techniki jest zachowanie całości lub większości napletka, co dla wielu pacjentów ma znaczenie estetyczne i funkcjonalne.

Na czym polega obrzezanie (cyrkumcyzja)?

Obrzezanie jest zabiegiem bardziej radykalnym, polegającym na całkowitym lub niemal całkowitym usunięciu napletka. Po wycięciu nadmiaru skóry żołądź pozostaje trwale odsłonięta. Cyrkumcyzja jest standardem w leczeniu stulejek bardzo zaawansowanych, z rozległymi bliznami, lub w przypadkach nawracających, przewlekłych stanów zapalnych (np. w przebiegu liszaja twardzinowego), gdzie sama plastyka mogłaby nie być wystarczająca. Jest to procedura, która definitywnie rozwiązuje problem zwężenia, eliminując ryzyko nawrotu stulejki związane z bliznowaceniem, co bywa obserwowane po plastyce. 

Jakie są wskazania do wyboru konkretnej metody?

Wybór między plastyką a obrzezaniem zależy od stopnia zaawansowania stulejki oraz stanu samego napletka. Plastyka jest brana pod uwagę, gdy napletek jest zdrowy, elastyczny i niebliznowaty, a zwężenie jest niewielkie. Obrzezanie jest natomiast procedurą zalecaną przy masywnych bliznach, dużym zwężeniu lub po niepowodzeniach wcześniejszej plastyki. Decyzja o tym, jaka operacją stulejki w Katowicach zostanie przeprowadzona, jest zawsze podejmowana przez urologa po dokładnym badaniu fizykalnym i ocenie stanu miejscowego. To właśnie podczas konsultacji specjalista omawia z pacjentem potencjalne korzyści i ograniczenia każdej z metod. Rekonwalescencja w obu przypadkach wymaga ścisłego przestrzegania higieny i zaleceń lekarskich, co ma bezpośredni wpływ na ostateczny efekt gojenia.

Podsumowanie różnic między plastyką napletka a obrzezaniem

W leczeniu stulejki u dorosłych stosuje się dwie główne metody chirurgiczne. Plastyka napletka (postoplastyka) to zabieg oszczędzający, polegający na poszerzeniu ujścia napletka bez jego usuwania, co pozwala zachować jego pierwotną funkcję ochronną. Obrzezanie (cyrkumcyzja) jest z kolei procedurą polegającą na całkowitym wycięciu napletka, stosowaną w bardziej zaawansowanych przypadkach lub przy rozległych bliznach. Obie procedury mają na celu przywrócenie funkcjonalności i eliminację dolegliwości bólowych, a ich dobór jest ściśle uzależniony od indywidualnej anatomii pacjenta.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

Czy stulejka u dorosłych zawsze wymaga interwencji chirurgicznej?
Nie zawsze. We wczesnych stadiach lub przy niewielkim zwężeniu czasami stosuje się leczenie zachowawcze (np. maści sterydowe). Jednak w przypadku nasilonych objawów, bólu, nawracających infekcji lub bliznowacenia, najczęściej konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Jak przebiega rekonwalescencja po zabiegu?
Okres gojenia trwa zazwyczaj od 2 do 4 tygodni. W tym czasie konieczne jest zachowanie szczególnej higieny miejsc intymnych, regularne zmiany opatrunków oraz wstrzemięźliwość seksualna. Pełny powrót do aktywności jest ustalany indywidualnie przez lekarza prowadzącego.

Czy zabiegi na stulejkę są bolesne?
Zarówno plastyka napletka, jak i obrzezanie, są przeprowadzane w znieczuleniu (najczęściej miejscowym), co sprawia, że sama procedura jest dla pacjenta bezbolesna. Po zabiegu może wystąpić przejściowy dyskomfort lub ból, który jest kontrolowany za pomocą standardowo dostępnych środków przeciwbólowych.